Porównując oba rozwiązania, warto pamiętać, że nie konkurują one ze sobą wprost. Zarówno żywica epoksydowa, jak i poliuretanowa mają swoje zalety i sprawdzają się w różnych zastosowaniach.
Twardość i odporność mechaniczna
Pod względem twardości zdecydowanie wyróżnia się epoksyd. Posadzka żywiczna epoksydowa bardzo dobrze znosi intensywne użytkowanie, ruch pojazdów czy obciążenia mechaniczne.
Dlatego posadzka epoksydowa bardzo często wybierana jest do: garaży, zakładów produkcyjnych, magazynów, warsztatów.
Poliuretan jest materiałem bardziej elastycznym, jednak zwykle wykazuje nieco mniejszą odporność na bardzo duże obciążenia punktowe.
Elastyczność
W tej kategorii przewagę ma żywica poliuretanowa. Dzięki swojej elastyczności znacznie lepiej radzi sobie z pracą podłoża, drganiami oraz zmianami temperatur.
Ma to szczególne znaczenie w przypadku: zastosowań zewnętrznych, balkonów i tarasów oraz budynków mieszkalnych. Większa elastyczność ogranicza ryzyko powstawania mikropęknięć i zwiększa komfort użytkowania posadzki.
Odporność UV
Żywica epoksydowa a poliuretanowa różnią się również odpornością na promieniowanie słoneczne.
Poliuretan alifatyczny znacznie lepiej radzi sobie z promieniowaniem UV i nie żółknie tak jak standardowy epoksyd. Właśnie dlatego w miejscach narażonych na działanie słońca najczęściej stosuje się systemy poliuretanowe.
W przypadku posadzek epoksydowych czy żywicy aromatycznej możliwe jest również zastosowanie dodatkowej warstwy ochronnej w postaci lakieru poliuretanowego, który zwiększa odporność powierzchni na promieniowanie UV i ogranicza ryzyko żółknięcia.
Komfort użytkowania
Posadzki poliuretanowe są bardziej „miękkie” i komfortowe w codziennym użytkowaniu. Lepiej tłumią drgania, zapewniają większy komfort chodzenia oraz poprawiają akustykę pomieszczeń.
Epoksyd jest materiałem twardszym i bardziej „surowym” w odbiorze, dlatego częściej wykorzystywany jest w garażach, magazynach i obiektach przemysłowych.